Bijzondere personen

Bijzondere personen

Tijdens mijn werkzaamheden in het openbaar bestuur kwam ik bijzondere personen tegen. Mensen, die het werken voor de publieke zaak nauw aan het hart gaat. Ambtenaren, bestuurders en politici voor wie de openbare dienst de vanzelfsprekende habitat is.

Sommigen worden in de schijnwerpers gezet, onder erkenning van hun betekenis voor de samenleving. Velen blijven echter onbekend, ook voor mij. Maar van een handvol personen ken ik de inzet en betrokkenheid. Met deze rubriek probeer ik vast te leggen dat hun niet-aflatend streven om de samenleving goed te doen, grote waardering verdient. 

Introductie

Tijdens mijn werkzaamheden in het openbaar bestuur kwam ik bijzondere personen tegen. Mensen, die het werken voor de publieke zaak nauw aan het hart gaat. Ambtenaren, bestuurders en politici voor wie de openbare dienst de vanzelfsprekende habitat is.

Sommigen worden in de schijnwerpers gezet, onder erkenning van hun betekenis voor de samenleving. Velen blijven echter onbekend, ook voor mij. Maar van een handvol personen ken ik de inzet en betrokkenheid. Met deze rubriek probeer ik vast te leggen dat hun niet-aflatend streven om de samenleving goed te doen, grote waardering verdient. 

Frits Hoendermis

Hoendermis2

Drs. F.C. Hoendermis (1940) was tot 1996 in vele beleidsfuncties werkzaam bij het ministerie van Verkeer en Waterstaat. Eind 1995 nam hij als adjunct directeur Coördinatie Internationaal Beleid afscheid bij het directoraat-generaal Scheepvaart en Maritieme Zaken, zonder echter uit het zicht te verdwijnen. Hij werd direct daarna benoemd tot Programmacoördinator voor de uitvoering van het Convenant inzake technische bijstand en samenwerking tussen het Surinaamse Ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) en het Nederlandse Ministerie van Verkeer en Waterstaat (V&W), getekend op 10 januari 1996 met een looptijd van 5 jaar.

Tussen 1996 en 2000 was hij een onvermoeibare aanjager van het V&W-brede Jaarprogramma 1996, dat ongeveer 50 deelprojecten omvatte. Resultaten werden bereikt op alle terreinen in de multidisciplinaire transportsector: op het vlak van zeescheepvaart en zeehavens, luchtvaart en luchthavens, personenvervoer en goederenvervoer, alsook in de telecomsector. Voor een totaaloverzicht van wat er in die periode is bereikt verwijs ik naar het desbetreffende Eindverslag.

Bij het aantreden van mevrouw Eveline Herfkens als nieuwe minister van Ontwikkelingssamenwerking vond een grote beleidsombuiging plaats. Voor Suriname hield dat in dat de tot dan toe gebruikelijke ontwikkelingssamenwerking werd gebaseerd op een indeling in sectoren, waarbij die van Verkeer en Waterstaat/Transport buiten de indeling viel. Als gevolg daarvan is alleen het Convenantprogramma 1996 tussen 1996 en 2000 uitgevoerd. Wat er programmatisch op stapel stond voor 1997-2000, maar dus niet is uitgevoerd, vindt u in de bijlagen van voornoemd Eindverslag. Terzijde: die sectorplanning is doorgedrukt tegen alle adviezen in, ook tegen de wensen van de Surinaamse overheid in. Zij is om die reden dan ook niet van de grond gekomen.

Lees meer...

Henk Bakkerode

door Leo Klinkers (25 november 2008)

Henk_Bakkerode

Op 23 oktober 2008 nam Henk Bakkerode na een intensieve ambtelijke loopbaan van veertig jaar afscheid van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. We kennen elkaar ruim dertig jaar. Door activiteiten binnen de Vereniging voor Bestuurskunde, maar ook daarbuiten.

Medio jaren zeventig traden we al samen op tijdens een congres over de verantwoordelijkheid van ambtenaren in Warschau, georganiseerd door de European Group of Public Administration. In 2004/2005 nog in de context van het project vergrijzing, ontgroening en bevolkingsdaling in Parkstad Limburg. Henk werd na verloop van tijd directeur ouderenbeleid en heeft dat werkveld nooit meer losgelaten. Zijn betrokkenheid met dit beleidsterrein werd bij zijn afscheid als volgt onder woorden gebracht door directeur-generaal Marcelis Boereboom, directeur-generaal Langdurige Zorg:

“Dat beleid heeft Henk ongelooflijk gefascineerd. En dat is ook niet zo bijzonder. Onder ministerschap van Elco Brinkman startte in 1988 de directie ouderenbeleid. Het zou een begin zijn van een heel bijzondere tijd. Er werd zwaar ingezet op het ouderenbeleid. Een interdepartementale stuurgroep moest een brede visie op het ouderenbeleid neerzetten, en de minister van WVC werd de coördinerende minister voor het ouderen beleid. Dat ging zelfs zo ver dat de minister van onderwijs toch een speciaal programma voor hoger onderwijs voor ouderen moest opzetten. Het zou overigens het begin zijn van een ongelooflijke tijd waarbij de emancipatie van ouderen de boventoon voerde. Discussies over leeftijdsdiscriminatie vonden in alle hevigheid plaats. Ook vonden de eerste discussies plaats over de houdbaarheid van de AOW met alle desastreuze gevolgen van dien voor de voormalige minister Elco Brinkman. Het had tot gevolg van een opkomst van ouderenpartijen in het parlement. Wat er door interne ruzies met die partijen gebeurde is inmiddels geschiedenis. De vergelijking met bijvoorbeeld de Boerenpartij en de LPF doet zich gelijk voor. Het is een ware prestatie dat Henk in die periode niet alleen het hoofd boven water hield, maar ook inhoudelijk stappen zette. Die stappen vonden plaats onder leiding van minister d”Ancona. De integrale nota Ouder en in Tel gaf wel een trendbreuk aan over het denken over ouderen. Echte emancipatie van ouderen was het devies.”

Lees meer...

Leo Eland

Leo_Eland

Leo Eland (1944) was tot februari 2006 burgemeester van de gemeente Epe in het noordoosten van de Veluwe. Daarvoor was hij burgemeester van de gemeente Bergh, bekleedde hij de functie van directeur personeelszaken en management op het ministerie van Financiën, na eerst directeur van de sociale dienst in Apeldoorn te zijn geweest.

Veel burgemeesters maken bijzondere zaken mee tijdens hun bestuurlijke loopbaan. Niet altijd even vrolijke. Leo Eland kan daarover meepraten. Omstreeks 20 maart 2001 brak in Epe de MKZ-crisis uit. Alleen mensen die er dichtbij hebben gestaan weten wat dat bestuurlijk betekent. Van het ene moment op het andere was er een crisis die zes weken duurde. De burgemeester geeft q.q. leiding aan het bestrijden van calamiteiten.

In dit geval was het bijzondere dat de gemeenten geen enkele plaats hadden in de draaiboeken van het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, terwijl de boeren en de burgers zich massaal tot de gemeenten wendden met hun vragen en problemen. Het was pionieren binnen een overgeorganiseerde bureaucratische Haagse aanpak die voorbijging aan het menselijke en maatschappelijke aspect van de crisis. Daarbij werd de burgemeester van Epe coördinerend burgemeester voor de negen getroffen gemeenten op de Noord-Veluwe.

Lees meer...

Witold Kiezun

door Henk Bakkerode (19-11-2007)

Witold_Kiezun

In juni 1975 hield de nog jonge European Group for Public Administration (EGPA) zijn conferentie voor het eerst in de Poolse hoofdstad Warschau, toen nog stevig in handen van het communistische regime onder Edvard Gierek en Pjotr Jaroszewicz.

Als thema was gekozen voor The Responsibility of the Civil Servant. Van Nederlandse zijde was daarover een degelijke congresbijdrage geschreven door René Crince le Roy, Leo Klinkers (beiden Universiteit van Utrecht), Jan Kooiman (T.H. Delft) en ondergetekende (Ministerie Binnenlandse Zaken, respectievelijk CRM). Deze bijdrage is later ook gepubliceerd in de (Poolse) congresbundel Odpowiedzialnosc pracownika administracji (Poolse Academie van wetenschappen, Warscha 1978).

In die tijd werd door Poolse wetenschappers bijzonder veel belang gehecht aan stevige wetenschappelijke en vriendschappelijke contacten met vertegenwoordigers vanuit het westen, waaronder ook Nederland. De EGPA, waarin onze landgenoot Anne Leemans een belangrijke rol speelde, was daarvoor een graag gebruikt voertuig.

Lees meer...